امان از

تحجر

فغان از

تحجر

امان از اندیشه های قجریِ کله های پوکِ تمام جزم اندیشانِ

احاطه کننده ام

بیایید تمام ریشه ها را بسوزانیم

و از نو

برویانیم

پاییز می شودو دهاتماندلگیرتر از پیش می شودمیگفتهمان مرد میگفتهمان مردی که پدر سه دختر استو عروسی دختر اولیو سیسمونی نوه اولینفسش رانهامانش را بریدهمیگفت خرج دختر زیاد استنمی شود کهمثل پسر بزنی توی سرش

حرف دارم 

یک بغل

یک دنیا

دلم میخواهد بگویم

تا بماند اگر نماندم

تا دیر نشده 

بگذار بگویم

تا دیرتر نشده بگذار بگذار

تا پاییز عزیزم

تا زمستان زیبایم

تا سرمای دلچسبم تمام نشده

تا باران

تا خیسی تمام کودکی هایم ته نکشیده

بگذار بگویم

و تا روزگار شلوارم را پایین تر نکشیده

امان بده

تا بیایم

و بگویم